Όλα μπορούν να συμβούν, αλλά...

Όλα μπορούν να συμβούν, αλλά... Όλα μπορούν να συμβούν, αλλά...

Η έξοδος στην Ευρώπη είναι πλέον ο ρεαλιστικός στόχος της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα. Το όνειρο του τίτλου ξεθώριασε για τα καλά μετά την τελευταία ήττα από τον Απόλλωνα. Η ΑΕΚ έπεσε στην 4η θέση και είναι στο -8 από τον πρωτοπόρο ΑΠΟΕΛ και στο -6 από τον δεύτερο Απόλλωνα.


Σκούρα τα πράγματα για να ξαναδεί φέτος κορυφή η ομάδα, κακά τα ψέματα. Όταν σε πέντε εκτός έδρας ντέρμπι «καταφέρνεις» να πάρεις μονάχα έναν βαθμό, τότε δεν δικαιούσαι να έχεις βάσιμες ελπίδες για να τερματίσεις πρώτος.

Βέβαια, υπάρχουν ακόμα τα παιχνίδια των πλέι οφ και όλα μπορούν να συμβούν. Ωστόσο, οι κιτρινοπράσινοι είναι υποχρεωμένοι να κοιτάζουν και προς τα κάτω, αφού η φορμαρισμένη Ομόνοια πλησίασε στο -5, ενώ καραδοκεί και η ΑΕΛ.


Παρόλο που το προχθεσινό ντέρμπι έδειχνε πως έγερνε προς την ισοπαλία, από μια στημένη φάση (κακώς ο Μόισοφ τράβηξε το παντελονάκι του Ζελάγια για να σφυριχτεί το φάουλ) η ομάδα δέχθηκε το γκολ στο 90' και κάπου εκεί όλα κρίθηκαν.

Είναι αλήθεια, όμως, ότι το συγκρότημα του Ιδιάκεθ δεν έπιασε καμιά σπουδαία απόδοση. Ούτε έφτιαξε τις μεγάλες ευκαιρίες, με εξαίρεση τη φάση του 28΄ με τον Ακοράν. Σε ακόμα ένα παιχνίδι, παίκτες-βαρόμετρο δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα.

Αντίθετα, ήταν ο Πάμπλο που είχε καθοριστικές αποκρούσεις και κράτησε όρθια την ομάδα του, προτού δεχθεί τα δύο γκολ στο τέλος.

Η ΑΕΚ δέχθηκε πίεση στα τελευταία στάδια του ματς και γενικά παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων σε ακόμα ένα ντέρμπι. Όταν, όμως, η ήττα έρχεται στο τέλος, σίγουρα αφήνει μεγαλύτερη πίκρα.    

 Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ» της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Τρίτης 13/02)

 





106